آنفولانزا چیست؟ علائم، دلایل و درمان

آنفولانزا چیست؟

آنفولانزا که به آن آنفولانزای فصلی نیز گفته می‌شود، یک بیماری تنفسی بسیار مسری است که توسط ویروس‌های آنفولانزا ایجاد می‌شود. ویروس‌ها از طریق هوا عبور می‌کنند و از طریق بینی یا دهان وارد بدن شما می‌شوند. همچنین می‌تواند از سطوح آلوده به دست آید. علائم آنفولانزا مشابه علائم سرماخوردگی است، اما طولانی‌تر و بدتر می‌شود.

اکثر افراد مبتلا به آنفلوانزا خود به خود بهبود می‌یابند. اما گاهی اوقات، آنفلوانزا و عوارض آن می‌تواند کشنده باشد. برخی از گروه‌های افراد در معرض خطر بالاتر از حد متوسط برای ابتلا به عوارض آنفولانزا هستند، از جمله:

• بزرگسالان بالای 65 سال.
• کودکان خردسال، به ویژه آنهایی که 12 ماه یا کمتر هستند.
• افرادی که قصد بارداری دارند، باردار هستند یا به تازگی در فصل آنفلوانزا زایمان کرده‌اند.
• افرادی که با بسیاری از ساکنان دیگر در تأسیسات زندگی یا کار می‌کنند. به عنوان مثال می‌توان به کسانی که در خانه‌های سالمندان و پادگان های نظامی و همچنین افرادی که در بیمارستان هستند اشاره کرد.

سایر گروه‌هایی که در معرض خطر بالای عوارض آنفولانزا هستند، شامل افراد زیر می‌شوند:

• سیستم ایمنی ضعیف.
• شاخص توده بدنی (BMI) 40 یا بالاتر.
• اختلالات یا شرایطی در سیستم عصبی که نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز را تغییر می‌دهند.

و افراد با شرایط پزشکی خاص در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به آنفولانزا هستند، مانند:

• افرادی که دچار سکته مغزی شده‌اند.
• افرادی که دارای بیماری‌های مزمن مانند آسم، بیماری قلبی، بیماری کلیوی، بیماری کبد و دیابت هستند.
• افرادی که کمتر از 20 سال سن دارند و آسپرین درمانی طولانی مدت دریافت می‌کنند.

اگرچه واکسن سالانه آنفلوانزا 100% موثر نیست، اما احتمال ابتلا به عوارض شدید آنفولانزا را کاهش می‌دهد. این امر به ویژه برای افرادی که در معرض خطر بالای عوارض آنفولانزا هستند صادق است.

تفاوت آنفلوانزا و سرماخوردگی چیست؟

آنفولانزا و سرماخوردگی می‌توانند علائم مشابهی مانند آبریزش بینی و سرفه داشته باشند اما، علائم سرماخوردگی معمولا خفیف هستند و علائم آنفولانزا می‌تواند شدید باشد و منجر به عوارض جدی شود.

انواع آنفولانزا

آنفلوانزا دارای انواع مختلفی می‌باشد که عبارتند از: A، B و C.

• ویروس آنفولانزا نوع A می‌تواند افراد و همچنین پرندگان، خوک‌ها، اسب‌ها و سایر حیوانات را آلوده کند. گونه‌های (یا زیرگروه‌های) مختلفی از ویروس‌های آنفلوانزا نوع A وجود دارد که دو تای آن‌ها در بین انسان‌ها رایج هستند: H1N1 و H3N2. این دو نوع فرعی هر ساله در واکسن آنفلوانزای فصلی گنجانده می‌شود.
• ویروس آنفلوانزا نوع B معمولاً فقط در انسان یافت می‌شود. ویروس‌های آنفلوانزای B می‌توانند باعث بیماری در بین انسان‌ها شوند، اما به طور کلی، نسبت به ویروس‌های آنفلوانزای A با عفونت‌های شدیدتر همراه هستند.
• ویروس آنفولانزا نوع C باعث بیماری خفیف در انسان می‌شود. موارد آنفلوانزای C بسیار کمتر از A و B رخ می‌دهد و در واکسن آنفولانزای فصلی گنجانده نشده است.

آنفولانزای نوع A و B شدیدترین نوع این بیماری هستند. ویروس‌ها دائماً تغییر پیدا می‌کنند و هر ساله گونه‌های مختلفی در سراسر جهان در گردش هستند. دفاع طبیعی بدن نمی‌تواند با این تغییرات هماهنگ باشد. نوع C یا باعث یک بیماری بسیار خفیف می‌شود یا اصلاً علامتی ندارد.

علاوه بر آنفولانزای فصلی، نوع دیگری از ویروس آنفلوانزا وجود دارد:

• آنفولانزای پرندگان (H5N1): آنفلوانزای پرندگان نیز زیرگروهی از ویروس‌های آنفولانزای نوع A است. اگرچه در پرندگان بسیار مسری است، اما معمولاً انسان را مبتلا نمی‌کند. این ویروس عمدتاً از طریق تماس مستقیم با طیور زنده، بیمار یا مرده آلوده به انسان منتقل می شود. با این حال، تصور می شود که چند مورد از انسان به انسان گسترش یافته است.

علائم آنفولانزا

در ابتدا، آنفلوانزا ممکن است مانند سرماخوردگی با آبریزش بینی، عطسه و گلو درد به نظر برسد. سرماخوردگی معمولا به آرامی شروع می شود، اما آنفولانزا به سرعت ظاهر می‌شود. در حالی که سرماخوردگی می‌تواند ناراحت کننده باشد، اما معمولاً آنفلوانزا احساس بسیار بدتری دارد.

علائم رایج آنفولانزا اغلب شامل تب و همچنین درد عضلات، لرز و تعریق است. علائم دیگر عبارتند از:

• سردرد
• گلو درد
• چشم درد
• تنگی نفس
• خستگی و ضعف
• سرفه خشک و مداوم
• آبریزش یا گرفتگی بینی
• استفراغ و اسهال. اما در کودکان شایع‌تر از بزرگسالان است

دلایل آنفلوانزا

آنفولانزا توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها زمانی که فرد مبتلا به عفونت، سرفه، عطسه یا صحبت می کند، به صورت قطرات در هوا حرکت می‌کنند. می‌توانید قطرات را مستقیماً استنشاق کنید. یا می‌توانید میکروب‌ها را از لمس کردن یک شی مانند صفحه‌کلید رایانه و سپس لمس چشم، بینی یا دهان خود دریافت کنید.

افراد مبتلا به این ویروس احتمالاً از یک روز قبل از ظاهر شدن علائم تا حدود 5 تا 7 روز پس از شروع، مسری هستند. کودکان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ممکن است برای مدت کمی بیشتر مسری باشند. ویروس‌های آنفلوانزا به طور مداوم در حال تغییر هستند و اغلب گونه‌های جدید ظاهر می‌شوند.

اگر ویروس‌های آنفولانزای آینده مانند ویروس‌هایی هستند که قبلاً با آن مواجه شده‌اید، چه با ابتلا به این بیماری یا با واکسن زدن، آن آنتی‌بادی‌ها ممکن است از عفونت جلوگیری کرده یا از شدت آن بکاهند.

اما سطح آنتی بادی ممکن است در طول زمان کاهش یابد. آنتی‌بادی‌ها علیه ویروس‌های آنفلوانزای گذشته ممکن است از شما در برابر سویه‌های جدید آنفلوانزا محافظت نکنند. سویه‌های جدید می‌توانند با آنچه قبلاً داشتید بسیار متفاوت باشند.

عوامل خطر آنفولانزا

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به آنفولانزا یا عوارض آن را افزایش دهند عبارتند از:

• سن. آنفولانزای فصلی در کودکان خردسال، به ویژه در سنین 12 ماه و کمتر، پیامدهای بدتری دارد. همچنین برای بزرگسالان بالای 65 سال نیز پیامدهای بدتری دارند.
• شرایط زندگی یا کار. احتمال ابتلا به آنفولانزا در افرادی که با بسیاری از ساکنان دیگر مانند خانه سالمندان، زندگی یا کار می‌کنند، بیشتر است.
• سیستم ایمنی ضعیف. درمان‌های سرطان، داروهای ضد رد، استفاده طولانی مدت از استروئیدها، پیوند اعضا، سرطان خون یا HIV/AIDS می‌تواند سیستم ایمنی را تضعیف کند. این می‌تواند ابتلا به این ویروس را آسان‌تر کند و ممکن است خطر ابتلا به عوارض را افزایش دهد.
• بیماری های مزمن. شرایط مزمن ممکن است خطر عوارض آنفلوانزا را افزایش دهد. به عنوان مثال می‌توان به آسم، COPD و سایر بیماری‌های ریوی، دیابت، بیماری قلبی، بیماری‌های سیستم عصبی، سابقه قبلی سکته مغزی، اختلالات متابولیک، مشکلات راه هوایی و بیماری‌های کلیوی، کبدی یا خونی اشاره کرد.
• استفاده از آسپرین در سنین زیر 20 سال. افرادی که کمتر از 20 سال سن دارند و آسپرین درمانی طولانی مدت دریافت می کنند در صورت آلوده شدن به ویروس آنفلوانزا در معرض خطر ابتلا به سندرم ری هستند.
• بارداری. احتمال ابتلای افراد باردار به عوارض آنفولانزا، به ویژه در سه ماهه دوم و سوم بیشتر است. این خطر تا دو هفته پس از تولد نوزاد ادامه دارد.
• چاقی. افرادی که شاخص توده بدنی (BMI) 40 یا بالاتر دارند، در معرض خطر افزایش عوارض آنفولانزا هستند.

عوارض آنفلوانزا

ویروس آنفلوانزا می‌تواند عوارضی ایجاد کند یا سیستم ایمنی بدن شما را ضعیف کند و به باکتری‌ها اجازه دهد قسمت‌های مختلف بدن شما را آلوده کنند (عفونت ثانویه). عوارض این بیماری عبارتند از:

• ذات الریه
• برونشیت
• شعله ور شدن آسم
• مشکلات قلبی
• عفونت‌های گوش
• عفونت‌های سینوسی
• سندرم دیسترس تنفسی حاد
• پنومونی
• نقص لوله عصبی

تشخیص آنفولانزا

پزشک با گوش دادن به علائم و آزمایش نمونه‌ای از مخاط بینی شما، آنفولانزا را تشخیص می‌دهد. آنها یک چوب بلند با نوک نرم (سواب) را برای آزمایش آنفلوانزا در بینی شما قرار می‌دهند. نتایج ممکن است چند دقیقه طول بکشد یا پزشک شما ممکن است نمونه را به آزمایشگاه بفرستد، جایی که در یک یا دو روز نتایج را دریافت خواهید کرد.

در برخی موارد، پزشک شما ممکن است به شما پیشنهاد کند که برای آنفلوانزا آزمایش بدهید. طیف وسیعی از آزمایشات برای تشخیص آنفولانزا وجود دارد. آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) در بسیاری از بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها رایج می‌باشد. این آزمایش ممکن است زمانی که شما در مطب پزشک یا در بیمارستان هستید انجام شود. تست PCR نسبت به تست‌های دیگر حساس‌تر است و ممکن است بتواند آنفولانزا را شناسایی کند.

درمان آنفولانزا

برای درمان آنفلوانزا به چیزی جز ماندن در خانه، استراحت کافی و هیدراته ماندن نیاز ندارید. اما اگر عفونت شدید دارید یا در معرض خطر بالاتری از عوارض هستید، ممکن است پزشک یک داروی ضد ویروسی برای درمان آنفلوانزا تجویز کند.

افرادی که در بیمارستان بستری هستند ممکن است برای آنها پرامیویر (راپیواب) تجویز شود که به صورت وریدی تجویز می‌شود. این داروها ممکن است بیماری شما را یک روز یا بیشتر کوتاه کنند و از عوارض جدی جلوگیری کنند. عوارض جانبی داروهای ضد ویروسی ممکن است شامل حالت تهوع و استفراغ باشد. این عوارض جانبی ممکن است در صورت مصرف دارو با غذا کاهش یابد.

همچنین پرشکان می‌توانند آنفولانزا را تحت شرایط خاصی با داروهای ضد ویروسی درمان کنند. داروهای ضد ویروسی می‌توانند خطر ابتلا به بیماری شدید را کاهش دهند و مدت زمان بیماری را کاهش دهند. پزشکان داروهای ضد ویروسی را تجویز می‌کنند اگر:

• علائم شدید داشته باشید، حتی اگر بیش از 48 ساعت بیمار بوده باشید.
• با افرادی که در معرض خطر عوارض شدید آنفلوانزا هستند زندگی کنید یا از آنها مراقبت کنید.
• یک بیماری زمینه‌ای دارند یا در معرض خطر بیماری شدید هستند. پزشکان ممکن است داروهای ضد ویروسی را تجویز کنند حتی اگر علائم را برای بیش از 48 ساعت داشته باشید.
• کمتر از 48 ساعت علائم داشته‌اند. اگر داروهای ضد ویروسی بعد از دو روز از شروع علائم شروع شوند، احتمال کمتری اثر خواهند داشت. این ویروس قبلاً نسخه‌های بیشتری از خود ساخته است و بدن شما شروع به مبارزه با آن با آنتی بادی‌های خود کرده است.

جلوگیری از ابتلا به آنفلوانزا

بهترین راه برای پیشگیری از آنفولانزا تزریق واکسن در هر سال است. واکسن‌ها سیستم ایمنی شما را آموزش می‌دهند تا عفونت‌ها را تشخیص دهد و قبل از اینکه بیمار شوید با آنها مبارزه کند. ویروس آنفولانزا می‌تواند هر سال کمی تغییر کند (جهش یابد) به همین دلیل است که باید هر سال واکسن بزنید.

حتی اگر با نسخه‌ای متفاوت از آنفلوانزا نسبت به نسخه موجود در واکسن بیمار شوید، واکسیناسیون خطر ابتلا به بیماری جدی شما را کاهش می‌دهد. پزشک شما می‌تواند واکسن آنفلوانزا را به صورت تزریقی یا مه‌آمیزی که در بینی شما اسپری می‌کنند، به شما بدهد.

راه‌های دیگر برای کاهش خطر ابتلا به آنفولانزا عبارتند از:

• از دست زدن به صورت، چشم‌ها، بینی و دهان خودداری کنید.
• غذا یا ظروف غذا خوردن (چنگال، قاشق، فنجان) را با دیگران به اشتراک نگذارید.
• اگر بیمار هستید و نمی‌توانید از بودن در کنار دیگران اجتناب کنید، از ماسک استفاده کنید.
• زمانی که به آنفلوانزا یا سایر بیماری‌های عفونی مبتلا هستید از قرار گرفتن در کنار افراد دیگر خودداری کنید.
• هنگام عطسه یا سرفه، بینی و دهان خود را بپوشانید. به جای دست برهنه، در آرنج یا دستمال کاغذی خود سرفه یا عطسه کنید.
• دست‌های خود را با آب و صابون بشویید. اگر قادر به استفاده از آب و صابون نیستید، از ضدعفونی کننده دست مبتنی بر الکل استفاده کنید.

در صورت ابتلا به آنفلوانزا چه انتظاری می توانم داشته باشم؟

بیشتر افراد می‌توانند علائم آنفلوانزا را در خانه مدیریت کنند و ظرف چند روز تا یک هفته بهبود یابند. از آنجایی که این بیماری می‌تواند باعث بیماری شدید شود، مهم است که مراقب علائم خود باشید و در صورت نیاز به پزشک مراجعه کنید. این امر به ویژه در صورت داشتن یک بیماری زمینه‌ای بسیار مهم است.

آنفولانزا چقدر طول می کشد؟

آنفولانزا می‌تواند از چند روز تا دو هفته طول بکشد. علائمی مانند تب و بدن درد ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند، اما معمولاً سریعتر از سایر علائم از بین می‌روند. اما علائمی مانند سرفه یا آبریزش بینی می‌توانند دیرتر از سایر علائم از بین می‌روند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت ابتلا به این بیماری چه زمانی به پزشک خود مراجعه کنم؟

اکثر افرادی که به آنفولانزا مبتلا می‌شوند، می‌توانند خود را در خانه درمان کنند و اغلب نیازی به مراجعه به یک پزشک متخصص ندارند.

اگر علائم آنفلوانزا دارید و در معرض خطر عوارض هستید، فوراً به پزشک خود مراجعه کنید. مصرف داروهای ضد ویروسی برای درمان آنفولانزا ممکن است طول بیماری شما را کوتاه کند و به جلوگیری از مشکلات جدی‌تر کمک کند.

اگر علائم اورژانسی آنفلوانزا دارید، فورا مراقبت‌های پزشکی را دریافت کنید. برای بزرگسالان، علائم اورژانسی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تشنج
• مشکل در تنفس یا تنگی نفس
• درد قفسه سینه
• سرگیجه مداوم
• بدتر شدن شرایط پزشکی موجود
• ضعف شدید یا درد عضلانی

چه سوالاتی باید از پزشکم بپرسم؟

• چگونه داروهایم را مصرف کنم؟
• از چه داروهای بدون نسخه می‌توانم استفاده کنم؟
• چگونه علائم خود را در خانه درمان کنم؟
• مراقب چه علائم شدیدی باشم؟
• چه زمانی باید به اورژانس مراجعه کنم؟
• چه زمانی باید با شما پیگیری کنم؟
• چه مدت ممکن است طول بکشد تا احساس بهتری داشته باشید؟

سخن پایانی از آرتا پیشرو

در حالی که آنفولانزا بسیار شایع است، همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که می‌تواند منجر به عوارض تهدید کننده زندگی شود. دریافت واکسن آنفلوانزا بهترین راه برای جلوگیری از بیماری و محافظت از عزیزان و همسایگانتان است. اگر بیماری زمینه‌ای دارید یا باردار هستید، در مورد کاهش خطر ابتلا به آنفولانزا با پزشک خود صحبت کنید.