ریزش مو چیست؟
ریزش مو یا آلوپسی (alopecia) می‌تواند فقط پوست سر یا کل بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد. بسته به علت زمینه ای، ممکن است موقت یا دائمی باشد. این می‌تواند نتیجه وراثت، تغییرات هورمونی، شرایط پزشکی یا بخشی طبیعی از افزایش سن باشد. هر کسی ممکن است موهای سر خود را از دست بدهد، اما در مردان شایع تر است.
طاسی معمولاً به ریزش بیش از حد مو از پوست سر شما اشاره دارد. ریزش موی ارثی با افزایش سن شایع ترین علت طاسی است. برخی از افراد ترجیح می‌دهند اجازه دهند ریزش موی آنها بدون درمان و به صورت پنهان ادامه یابد. برخی دیگر ممکن است آن را با مدل مو، آرایش، کلاه یا روسری بپوشانند. و برخی دیگر یکی از درمان های موجود را برای جلوگیری از ریزش بیشتر مو یا بازگرداندن رشد انتخاب می‌کنند.
قبل از پیگیری درمان این عارضه، با پزشک خود در مورد علت ریزش مو و گزینه های درمانی صحبت کنید.
طبق آکادمی پوست آمریکا (AAD) ریزش بین 50 تا 100 تار مو در روز معمول است. موهای جدید به طور معمول جایگزین موهای از دست رفته می‌شوند، اما همیشه این اتفاق نمی افتد.
انواع ریزش مو چیست؟
برخی از انواع ریزش مو دائمی و برخی دیگر موقتی هستند. رایج ترین انواع آلوپسی عبارتند از:
- آلوپسی آندروژنیک: این نوع طاسی ارثی می‌تواند هر فردی را درگیر کند (طاسی با الگوی مردانه یا آلوپسی در زنان).
- آلوپسی آره آتا: آلوپسی آره آتا یک بیماری خود ایمنی است که منجر به ریزش مو از سر و بدن می‌شود.
- تلوژن افلوویوم: این نوع ریزش شامل ریزش سریع مو در مدت زمان کوتاهی است. این معمولا چند ماه پس از اینکه بدن شما از نظر جسمی یا احساسی استرس زا را تجربه می‌کند، اتفاق می‌افتد. همچنین می‌تواند ناشی از تغییرات هورمونی ناگهانی باشد.
- آناژن افلوویوم: این ریزش بسیار سریع مو، به دلیل درمان های پزشکی خاص مانند شیمی درمانی اتفاق می‌افتد.
علائم ریزش مو
بسته به علت این عارضه، ممکن است علائم به طرق مختلف ظاهر شوند. ممکن است به طور ناگهانی یا تدریجی ظاهر شود و فقط پوست سر یا کل بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد.
علائم و نشانه های آلوپسی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- نازک شدن تدریجی موی سر. این شایع ترین نوع ریزش مو است که با افزایش سن افراد را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در مردان، موها اغلب در خط موی پیشانی شروع به عقب نشینی می‌کنند. زنان معمولاً قسمتی از موهای خود را پهن می‌کنند. یک الگوی رایج این عارضه در زنان مسن تر، عقب نشینی خط مو (آلوپسی فیبروزان پیشانی) است.
- نقاط طاسی که به آرامی رشد می‌کنند. برخی از افراد به صورت نقاط طاسی دایره‌ای یا تکه‌ای روی پوست سر، ریش یا ابرو موهای خود را از دست می‌دهند. پوست شما ممکن است قبل از ریزش مو دچار خارش یا درد شود.
- شل شدن ناگهانی مو. یک شوک فیزیکی یا روحی می‌تواند باعث شل شدن مو شود. ممکن است هنگام شانه کردن یا شستن موها یا حتی پس از کشیدن ملایم، تعداد انگشت شماری مو بیرون بیاید. این نوع ریزش معمولاً باعث نازک شدن کلی مو می‌شود، اما موقتی است.
- ریزش موی تمام بدن. برخی از شرایط و درمان‌های پزشکی، مانند شیمی‌درمانی برای سرطان، می‌تواند منجر به ریزش مو در سراسر بدن شود. موها معمولاً دوباره رشد می‌کنند.
- تکه های پوسته ریزی که روی پوست سر پخش می‌شوند. این نشانه کرم حلقوی است. ممکن است با موهای شکسته، قرمزی، تورم و گاهی تراوش همراه باشد.
میلیون ها نفر دچار این علائم می‌شوند که به تدریج ظاهر می‌شوند. این نشانه‌ها می‌توانند ظریف باشند، بنابراین ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها قبل از اینکه متوجه آن شوید، شروع شده باشد.
دلایل ریزش مو
افراد معمولاً روزانه 50 تا 100 تار مو از دست می‌دهند. این معمولاً قابل توجه نیست زیرا موهای جدید همزمان در حال رشد هستند. ریزش مو زمانی اتفاق می‌افتد که موهای جدید جایگزین موهای ریخته شده نشوند.
این عارضه معمولاً به یک یا چند مورد از عوامل زیر مرتبط است:
- سابقه خانوادگی. شایع ترین علت آلوپسی یک بیماری ارثی است که با افزایش سن اتفاق می‌افتد. این بیماری آلوپسی آندروژنیک، طاسی با الگوی مردانه و طاسی با الگوی زنانه نامیده می‌شود. معمولاً این بیماری به تدریج و با الگوهای قابل پیش بینی رخ می‌دهد.
- عفونت های قارچی روی پوست سر.
- تغییرات هورمونی و شرایط پزشکی. شرایط مختلفی می‌تواند باعث ریزش موی دائم یا موقت شود، از جمله تغییرات هورمونی به دلیل بارداری، زایمان، یائسگی و مشکلات تیروئید. بیماری‌های پزشکی شامل آلوپسی آره‌آتا است که مربوط به سیستم ایمنی است و باعث ریزش موی تکه‌ای، عفونت‌های پوست سر مانند کرم حلقه‌ای و یک اختلال در کشیدن مو به نام تریکوتیلومانیا می‌شود.
- داروها و مکمل ها. آلوپسی می‌تواند یکی از عوارض جانبی مصرف برخی از داروها باشد مانند داروهایی که برای سرطان، آرتریت، افسردگی، مشکلات قلبی، نقرس و فشار خون بالا استفاده می‌شود.
- پرتودرمانی یا شیمی درمانی. معمولاً پس از توقف درمان، موها دوباره رشد می‌کنند.
- رویدادهای استرس زا. بسیاری از افراد چندین ماه پس از یک شوک فیزیکی یا احساسی، نازک شدن کلی مو را تجربه می‌کنند. این نوع ریزش مو موقتی است.
- مدل مو. آرایش بیش از حد مو یا مدل مویی که موهای شما را محکم می‌کشد مانند بافتن، اکستنشن مو یا دم اسبی تنگ. اینها می‌توانند باعث نوعی ریزش مو به نام آلوپسی کششی شوند.
- کمبودهای تغذیه ای به ویژه دریافت نکردن آهن یا پروتئین کافی، می‌تواند باعث ریزش مو شود.
عوامل خطر ریزش مو
تعدادی از عوامل وجود دارند که می‌توانند خطر ریزش مو را افزایش دهند. اینها عبارتند از:
- سابقه خانوادگی طاسی از طرف مادر یا پدرتان
- سن
- کاهش وزن قابل توجه
- برخی شرایط پزشکی مانند دیابت و لوپوس
- فشار
- تغذیه نامناسب
عوارض ریزش مو
ریزش مو چه موقتی باشد چه دائمی، می‌تواند برای بسیاری از افراد از نظر عاطفی دشوار باشد. برخی از انواع آلوپسی در نهایت می‌تواند منجر به طاسی شود.
اگر موهایتان به میزان قابل توجهی از دست می‌رود، مهم است که از پوست سر خود محافظت کنید. زمانی که زیر نور آفتاب هستید از کلاه، روسری یا پوشش دیگری برای سر استفاده کنید و هر روز از ضد آفتاب استفاده کنید. قرار گرفتن در معرض آفتاب خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد.
تشخیص ریزش مو
در برخی موارد، علت ریزش مو واضح است (برای مثال، اگر در حین انجام شیمی‌درمانی، موهای خود را از دست بدهید). در مواقع دیگر، پزشک احتمالاً شما را معاینه فیزیکی می‌کند و در مورد رژیم غذایی، روال مراقبت از مو، سابقه پزشکی و خانوادگی شما را می‌پرسد. همچنین ممکن است تست هایی مانند موارد زیر را برای شما تجویز کند:
- آزمایش خون. این ممکن است به کشف شرایط پزشکی که می‌تواند باعث ریزش مو شود کمک کند.
- تست کشش. پزشک شما به آرامی چند ده تار مو را می‌کشد تا ببیند چند تا مو بیرون می‌آید. این به تعیین مرحله فرآیند ریزش کمک می‌کند.
- بیوپسی پوست سر. پزشک نمونه هایی را از پوست یا چند تار مو کنده شده از پوست سر می‌تراشد تا ریشه مو را زیر میکروسکوپ بررسی کند. این می‌تواند به تعیین اینکه آیا عفونت باعث ریزش مو شده است یا خیر کمک کند.
- میکروسکوپ نوری. پزشک شما از ابزار خاصی برای بررسی موهای کوتاه شده در پایه آنها استفاده می‌کند. میکروسکوپ به کشف اختلالات احتمالی ساقه مو کمک می‌کند.
درمان ریزش مو
طیف وسیعی از گزینه های درمانی برای این عارضه وجود دارد، اما بهترین گزینه برای شما بستگی به این دارد که چه چیزی باعث ریزش مو شده است.
به طور معمول، رایج ترین انواع ریزش مو با داروهای موضعی یا خوراکی درمان می‌شود که احتمالا اولین دوره درمان خواهد بود.
داروهای بدون نسخه (OTC) معمولاً شامل کرم‌ها، ژل‌ها، محلول‌ها یا فوم‌های موضعی هستند که مستقیماً روی پوست سر می‌مالید. رایج ترین محصولات حاوی ماده ای به نام ماینوکسیدیل هستند.
داروهای تجویزی مانند فیناستراید، ممکن است به جلوگیری از ریزش موی آندروژنتیک بیشتر، به ویژه برای طاسی با الگوی مردانه کمک کند. شما این دارو را روزانه برای کاهش ریزش موی خود مصرف می‌کنید، اگرچه برخی از آنها رشد موهای جدید را هنگام مصرف فیناستراید تجربه می‌کنند.
اگر به نظر می‌رسد ریزش مو مربوط به یک بیماری خودایمنی باشد، پزشک شما ممکن است داروهای ضد التهابی مانند کورتیکواستروئیدها را تجویز کند.
درمان های جدیدتری که در حال بررسی هستند شامل برخی از اشکال لیزر درمانی، میکرونیدلینگ با پی آر پی و همچنین سایر داروهای خوراکی است. اگرچه بسیاری از این درمان ها هنوز در مراحل اولیه آزمایش هستند و تحقیقات بیشتری لازم است.
جراحی کاشت مو
جراحی کاشت مو شامل جابجایی شاخه های کوچک پوست، هر کدام با چند تار مو، به قسمت های طاس پوست سر است. این برای افراد مبتلا به طاسی ارثی به خوبی کار می‌کند، زیرا آنها معمولا موهای بالای سر را از دست می‌دهند. از آنجا که برخی از انواع ریزش مو می‌تواند پیشرونده باشد، ممکن است در طول زمان به چندین روش نیاز داشته باشید.
شایان ذکر است که بعید است این روش برای افراد مبتلا به آلوپسی اسکار مفید باشد یا کمک کند. خطرات احتمالی شامل خونریزی، کبودی، تورم و عفونت است.
جلوگیری از ابتلا به ریزش مو
چند کار وجود دارد که می‌توانید برای به حداقل رساندن و جلوگیری از ریزش مو انجام دهید:
- مدل مو را شل نگه دارید. اگر به طور مرتب موهای خود را به صورت بافته، کش یا دم اسبی حالت می‌دهید، سعی کنید آنها را شل نگه دارید تا فشار زیادی به موهای شما وارد نشود.
- از دست زدن به موهایتان خودداری کنید. تا حد امکان سعی کنید موهای خود را نکشید، نپیچانید یا مالش ندهید.
- موها را خشک کنید. پس از شستن، از حوله استفاده کنید تا موهای خود را به آرامی خشک کنید. از مالیدن موهای خود با حوله یا چرخاندن آن در داخل حوله خودداری کنید.
- یک رژیم غذایی، غنی از مواد مغذی مصرف کنید. سعی کنید مقدار زیادی آهن و پروتئین را در میان وعده های غذایی خود بگنجانید.
محصولات و ابزارهای حالت دهنده نیز از عوامل رایج ریزش مو هستند. نمونه هایی از محصولات یا ابزارهایی که می‌توانند بر ریزش مو تأثیر بگذارند عبارتند از:
- سشوار
- شانه های گرم شده
- اتو مو
- محصولات رنگ آمیزی
- عوامل سفید کننده
- فرکننده های مو
- آرامش دهنده ها
اگر تصمیم دارید موهای خود را با وسایل گرم شده حالت دهید، این کار را فقط زمانی انجام دهید که موهایتان خشک است و از کمترین تنظیمات ممکن استفاده کنید.
اگر در حال حاضر ریزش مو دارید، از یک شامپوی ملایم بچه برای شستن موهایتان استفاده کنید. مگر اینکه موهایتان بسیار چرب باشد، موهایتان را فقط یک روز در میان یا کمتر بشویید.
چشم انداز این بیماری چیست؟
آلوپسی گاهی اوقات می‌تواند نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد، اما ریزش مو خود هیچ خطر پزشکی ندارد. بسته به اینکه چه چیزی باعث این عارضه شده است، ممکن است موقت یا دائمی باشد.
درمان ها می‌توانند به افراد مبتلا به انواع خاصی از آلوپسی کمک کنند. برای شرایطی مانند آلوپسی آره آتا که ممکن است کودکان و همچنین بزرگسالان را تحت تاثیر قرار دهد، گروه‌ها می‌توانند حمایت عاطفی داشته باشند و حتی به شما در خرید کلاه گیس یا یافتن راه‌های دیگر برای مقابله کمک کنند.
اگر به ریزش مو مبتلا باشم، چگونه میتوانم از خودم مراقبت کنم؟
شما نمی توانید از همه انواع ریزش مو جلوگیری کنید، اما می‌توانید اقداماتی را برای کمک به حفظ سلامت موهای خود و به حداقل رساندن ریزش انجام دهید. شما می‌توانید برای جلوگیری از ریزش موی خود کارهای زیر را انجام دهید:
- رژیم غذایی سالمی داشته باشید که حاوی کالری، پروتئین و آهن کافی باشد.
- راه هایی برای مقابله با استرس پیدا کنید.
- بیماری تیروئید یا سایر شرایط پزشکی که می‌تواند منجر به ریزش مو شود را مدیریت کنید.
- از مدل موهایی که موها را محکم می‌کشد خودداری کنید.
- در طول درمان شیمی درمانی، یک کلاه خنک کننده را امتحان کنید.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت ابتلا به این بیماری چه زمانی به پزشک مراجعه کنم؟
بهتر است برای هر گونه ریزش موی غیرقابل توضیح به یک پزشک متخصص مراجعه کنید تا آنها بتوانند علت زمینه ای و بهترین راه درمان را تعیین کنند.
در طول قرار ملاقات خود، حتما علائم غیرعادی دیگری را که متوجه شده اید ذکر کنید، از جمله:
- خستگی
- کاهش وزن غیر قابل توضیح
- تب
- تغییرات در حرکات روده
- بثورات یا سایر تغییرات پوستی روی پوست سر یا بدن شما
- جراحی های اخیر یا اقدامات پزشکی
- تغییر در رژیم غذایی و تغذیه شما
- هرگونه واکسیناسیون یا داروی جدید
هر گونه اطلاعاتی که می‌توانید در مورد سرعت وقوع ریزش مو ارائه دهید، همراه با هرگونه سابقه خانوادگی طاسی نیز مفید خواهد بود.
پزشک چه سوالاتی از من می‌پرسد؟
در هنگام مراجعه به پزشک، ممکن است پزشک سوالاتی را از شما بپرسد. این سوالات عبارتند از:
- اولین بار چه زمانی موهای شما شروع به ریزش کرد؟
- آیا ریزش موی شما مداوم بوده یا گاه به گاه؟
- آیا متوجه رشد ضعیف، ریزش و یا شکستن موی خود شده اید؟
- آیا ریزش موی شما تکه تکه یا کلی بوده است؟
- آیا در گذشته مشکل مشابهی داشته اید؟
- آیا کسی در خانواده شما آلوپسی را تجربه کرده است؟
- چه داروها یا مکمل هایی را به طور منظم مصرف می‌کنید؟
- چه چیزی باعث بهبود ریزش موی شما می‌شود؟
- چه چیزی باعث بدتر شدن ریزش موهای شما می‌شود؟
سخن پایانی از آرتا پیشرو
علت ریزش مو هر چه باشد، مراجعه به پزشک متخصص می‌تواند به شما در شناسایی علل زمینه ای کمک کند. درمان های آلوپسی در صورت شروع زودهنگام، به احتمال زیاد موفقیت آمیز خواهند بود. درمان‌ها ممکن است شامل تغییراتی در نحوه مراقبت از موهایتان، بهبود رژیم غذایی و درمان‌های پزشکی باشد که ممکن است به صورت موضعی یا خوراکی مصرف شوند.
حتی اگر ریزش موی شما ارثی باشد، درمان هایی وجود دارد که می‌تواند به کاهش یا معکوس کردن ریزش مو کمک کند. در صورت امکان، با پزشک خود صحبت کنید تا نگرانی های شما را برطرف کند و هرگونه نگرانی جدی پزشکی اساسی که ممکن است باعث ریزش مو شود را رد کند.